عشق چه بی صدا در میزند و بی باز شدن در داخل میشودبی پایان ترین عشق منعزیزمسالهاست جاده را برای آمدنت پر از عطر یاس کردهاممیدانستم میآیی و من منتظر آمدنت بودمبا فرشی از گل های زیبا و قلبی پر از شوقآمدی و چه خوش بود آمدنتو چه بیرنگ شد انتظار در نگاه زیبای توو منپر از بهانه با تو بودن شدمکاش میشد بهانهها را جوابی شایسته دادکاش نگاه دل فریب تو ماندگار و همیشگی بودو منسالها از تپش قلبم برای تو قدرتمند میشدمبا این همه قدر دان تک تک لحظههای با تو بودنمحتی اگر شایستگی ماندن در کنارت را نداشته باشمبه خود میبالم که با تو بودن را هر چند اندک تجربه میکنمو سالها خاطرم از حضور روشن تو پر نور خواهد بودو همچنان راه از عطر حضور تو تا بیانتها معطرلحظههای با تو بودن زیبا و فراموش ناشدنی استو من میخواهم تا باز زیباترین لحظهها را با تو تجربه کنمبیانتهاترین عشق من دوستت دارم

کوچه ای بی عبورم ،شبی بی مهتاب…درد چون هواست و به ناچار میکشم نفس….قورت داده ام زمستان رایخ بسته دلم…گیر کرده ام در خلوت ِ خاموش و جا مانده ام در فصلی که عشقراهش از من جدا گشت…دیگر مرانمیشناسد آن آشنای دور…آفتاب آرزوهایم راربوده فلکدیگرتابشی نیستاین دلِ یخ بستهبهارش را خاک کرده اند….

بعضی ها در زمان های خالی شون با شما صحبت می کنند، بعضی ها زمانشون رو خالی می کنند تا با شما صحبت کنند، “ تفاوتش را بفهمیم ”